ตลาดเช้าสงขลาไม่ใช่เพียงพื้นที่ซื้อขายของสด แต่เป็นจุดเริ่มต้นของรสชาติเมืองสองทะเล ที่เชื่อมโยงทะเลสาบสงขลา อ่าวไทย สวนพื้นบ้าน เรือประมง และวิถีชีวิตของผู้คนเข้าด้วยกัน
ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ตลาดเช้าค่อย ๆ มีชีวิตจากเสียงเรียกลูกค้า แผงปลาสด ผักพื้นบ้าน เครื่องแกง ขนมท้องถิ่น และอาหารเช้าที่สะท้อนความคุ้นเคยของคนสงขลา วัตถุดิบเหล่านี้คือรากสำคัญของอาหารพื้นถิ่นหลายจาน ทั้งแกงส้ม น้ำพริก ข้าวแกง และสำรับแบบบ้าน ๆ
เสน่ห์ของตลาดเช้าคือการทำให้เห็นว่า อาหารสงขลาไม่ได้เริ่มต้นบนจาน แต่เริ่มจากผู้คน…
เมื่อเดินเข้าไปในย่านเมืองเก่าสงขลา สิ่งที่เห็นไม่ได้มีเพียงอาคารเก่า ถนนสายเล็ก หรือภาพสตรีทอาร์ตเท่านั้น แต่ยังมีอาหารท้องถิ่นที่อยู่คู่กับวิถีชีวิตของผู้คนมาอย่างยาวนาน หนึ่งในนั้นคือ “ข้าวสตู” เมนูเรียบง่ายที่หลายคนจดจำได้จากกลิ่นน้ำสตูอุ่น ๆ ข้าวสวยร้อน ๆ และบรรยากาศร้านเก่าในเมือง
ข้าวสตูสงขลาเป็นเมนูที่หน้าตาอาจดูธรรมดา แต่มีเสน่ห์มาก เพราะเป็นอาหารที่สะท้อนความเป็นเมืองท่าของสงขลา เมืองที่เคยมีผู้คนหลากหลายเชื้อชาติเดินทางผ่านเข้ามา ทั้งไทย จีน มลายู และผู้คนจากโลกตะวันตก จนเกิดเป็นรสชาติที่ผสมผสานและกลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น
สตูที่ปรับรสให้เข้ากับคนสงขลา
คำว่า “สตู” อาจทำให้นึกถึงอาหารตะวันตก…
การเดินทางไปสงขลาอาจเริ่มต้นจากทะเล เมืองเก่า หรือทะเลสาบ แต่หลายครั้ง สิ่งที่ทำให้ผู้มาเยือนจดจำจังหวัดนี้ได้ชัดเจนที่สุดกลับเป็น “อาหาร” หนึ่งจานที่ได้ลองระหว่างทาง อาจเป็นไก่ทอดหาดใหญ่ร้อน ๆ ในมื้อเช้า ติ่มซำจากร้านเก่าแก่ในเมืองคึกคัก ข้าวมันไก่ที่กินง่ายระหว่างเดินทาง หรือผลไม้ท้องถิ่นอย่างส้มโอหอมควนลังและทุเรียนบ้านที่สะท้อนรสชาติของพื้นที่ได้อย่างตรงไปตรงมา
ในแผนที่กลุ่มอาหารเพื่อการท่องเที่ยวของสงขลา เราจะเห็นว่าอาหารไม่ได้กระจุกอยู่เพียงในตัวเมืองใหญ่ แต่กระจายไปตามอำเภอต่าง ๆ ทั้งสะเดา หาดใหญ่ รัตภูมิ นาหม่อม นาทวี คลองหอยโข่ง และเทพา แต่ละพื้นที่มีของดีที่แตกต่างกัน…
ในย่านเมืองเก่าสงขลาที่เต็มไปด้วยเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ ยังมีร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่เก็บรักษาความทรงจำของเมืองเอาไว้ผ่านรสชาติอาหาร นั่นคือ "หน่ำเด่า" ร้านอาหารขนาดหนึ่งคูหาบนถนนพัทลุง ที่มีจุดเริ่มต้นจากการเป็นภัตตาคารอาหารไทย-จีนแห่งแรกของเมืองสงขลาเมื่อกว่าครึ่งศตวรรษก่อน
แม้กาลเวลาจะเปลี่ยนผ่าน และยุครุ่งเรืองของภัตตาคารขนาดใหญ่จะกลายเป็นเพียงความทรงจำ แต่สูตรอาหารและรสมือดั้งเดิมยังคงได้รับการสืบทอดต่อโดยอดีตผู้ช่วยแม่ครัวของร้าน ผู้รับหน้าที่ดูแลมรดกทางอาหารของหน่ำเด่าให้ยังคงมีชีวิตอยู่จนถึงปัจจุบัน
ภัตตาคารยุคบุกเบิกของเมืองสงขลา
ในช่วงเวลาที่เมืองสงขลากำลังเติบโตจากการค้าขายทางทะเลและการตั้งถิ่นฐานของชุมชนชาวจีน หน่ำเด่าถือเป็นหนึ่งในร้านอาหารที่มีบทบาทสำคัญต่อวัฒนธรรมการกินของเมือง
ร้านเป็นสถานที่ที่ผู้คนมาพบปะสังสรรค์ รับรองแขก และเฉลิมฉลองในโอกาสสำคัญต่าง ๆ สะท้อนอิทธิพลของวัฒนธรรมจีนที่หยั่งรากลึกอยู่ในสังคมสงขลา
ปัจจุบันแม้ร้านจะปรับรูปแบบเป็นร้านอาหารจานเดี่ยวขนาดเล็ก แต่ยังคงรักษาหัวใจสำคัญของภัตตาคารยุคแรกเอาไว้ ทั้งในด้านคุณภาพวัตถุดิบ ความพิถีพิถัน และการเตรียมอาหารแบบวันต่อวัน…
หากการเดินทางในย่านเมืองเก่าสงขลาคือการออกตามหารสชาติและเรื่องราวของชุมชน ถนนนางงามคือหนึ่งในจุดหมายสำคัญที่ไม่ควรพลาด นอกจากสถาปัตยกรรมเก่าแก่และสตรีทอาร์ตที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวแล้ว ย่านแห่งนี้ยังซ่อนเสน่ห์ของขนมพื้นบ้านโบราณที่หาทานได้ยากในปัจจุบัน
หนึ่งในร้านที่นักชิมมักแวะเวียนมาเยือน คือร้านขนมพื้นบ้านที่นำเสนอ "ขนมกรอก" และ "ขนมบ้าบิ่นโบราณ" สองเมนูที่สะท้อนภูมิปัญญาด้านอาหารและวัฒนธรรมการกินของชาวสงขลาได้อย่างน่าสนใจ
ขนมกรอก: ขนมชื่อแปลกที่เต็มไปด้วยเอกลักษณ์
ขนมกรอกถือเป็นหนึ่งในขนมพื้นบ้านหายากของภาคใต้ที่หลายคนอาจไม่เคยรู้จัก แม้ชื่อจะชวนสงสัย แต่เมื่อได้ลิ้มลองแล้วมักกลายเป็นเมนูที่สร้างความประทับใจไม่รู้ลืม
ตัวแป้งทำจากแป้งข้าวเจ้าผสมกะทิ ก่อนนำไปกรอกเป็นแผ่นบางบนกระทะร้อนจนสุกและเกิดรูพรุนสวยงาม จากนั้นจึงใส่ไส้และม้วนเป็นแท่งขนาดพอดีคำ
ความพิเศษของขนมชนิดนี้อยู่ที่การรับประทานคู่กับน้ำจิ้มพริกตำสีส้มรสเปรี้ยวหวาน ซึ่งช่วยเพิ่มมิติของรสชาติให้แตกต่างจากขนมไทยทั่วไป เมื่อรับประทานพร้อมกันจะได้ทั้งความนุ่มละมุนของแป้ง ความกรุบหนึบของไส้ และรสเปรี้ยวหวานเผ็ดอ่อน ๆ ที่ผสานกันอย่างลงตัว…
เมื่อพูดถึงอาหารและขนมพื้นบ้านของจังหวัดสงขลา หลายคนอาจนึกถึงข้าวสตู ไข่ครอบ หรือมะม่วงเบา แต่ยังมีขนมโบราณอีกชนิดหนึ่งที่ยังคงได้รับการสืบทอดและหาทานได้ไม่ง่ายนัก นั่นคือ "ขนมบอก" ขนมพื้นบ้านชื่อแปลกที่ซ่อนเสน่ห์เอาไว้ทั้งในกรรมวิธีการทำ รสชาติ และภูมิปัญญาท้องถิ่นที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน
ปัจจุบัน หากเดินเล่นบนถนนนางงาม ย่านเมืองเก่าสงขลา นักท่องเที่ยวอาจสะดุดตากับภาพไอน้ำลอยกรุ่นจากอุปกรณ์ทรงกระบอกขนาดเล็กที่กำลังนึ่งขนมสด ๆ อยู่หน้าร้าน ภาพเรียบง่ายนี้คือหนึ่งในวิถีอาหารดั้งเดิมที่ยังคงมีชีวิตอยู่ในชุมชนเมืองเก่า
ขนมชื่อแปลกที่มาจากภูมิปัญญาการทำอาหาร
คำว่า "บอก" ในที่นี้หมายถึงกระบอกหรือพิมพ์ทรงกระบอกที่ใช้สำหรับนึ่งขนม ซึ่งถือเป็นเอกลักษณ์สำคัญของขนมชนิดนี้ ผู้ทำจะนำแป้งที่ผสมเตรียมไว้ใส่ลงในพิมพ์ขนาดเล็กที่ออกแบบเฉพาะ ก่อนนำไปนึ่งด้วยไอน้ำจนแป้งสุกฟูและดันตัวออกมาเป็นแท่งทรงกระบอกสีขาวนวล
กรรมวิธีดังกล่าวไม่เพียงเป็นเทคนิคการทำอาหาร…
